Ezan oldum dinmedim, bayrak oldum inmedim, şehit oldum ölmedim. Adım Müslüman soyadım Türk benim...
  • ULVİ HOCAM NURKUL HOCAM 2200 GÜN 6 YIL OLDU LÜTFEN GELİN SİZİ ÇOK ÖZLEDİK.. İlimyuvası Yönetim İletişim ilimyuvasi.com@gmail.com

Kıbrıs Beşparmak Dağları'nda Yaşanmış Olay





1974 Kıbrıs Barış Harekatı zamanında bir Türk tankının Beşparmak Dağı'nın zirvesine kadar tırmanıp orada kaldığından bahsedilir. Resmini göremeyenler onu hep savaş efsanesi sanır. Ama bu gerçektir! Ve bir de hikayesi vardır. Bu fotoğraflarda (da) görüldüğü gibi Beşparmak Dağları dümdüz Kıbrıs (Meserya) ovasında sarp ve duvar gibi tek dik engeldir. Dağdan, Girne sahili uçaktan görünüyormuş izlenimi verir. Bu doğal engeller üzerinde kurulu Rum mevzileri ve beton korunakları ağır ateş altında 24 saatte ele geçmiştir. Batılı askeri uzmanlar mevcut mevzilerin mükemmel tahkimatı nedeniyle 6 aydan önce düşmeyeceği raporunu vermişlerdir. Bu tank, Türk'e has atılganlık ve cüretkarlığın kanıtlanmış bir örneği ve simgesidir. 2 Ağustos 1974 günü yapılan Lapta muharebelerinde düşmanı yan ve gerisinden vurmak için görevlendirilen özel kuvvette görevli olan bu tank; sarp araziyi aşarak görevini yerine getirmiş ancak düşman ateşi ile ağır hasara uğrayarak yanmış ve burada kalmıştır.

Birliğin komutanı, tankın sürücüsü kahraman askere:

-Evladım bu tankı buraya nasıl çıkardın? diye sorar;

-Komutanım, Yanımda Bir zatı Şerifin zuhur etti ve Oğlum Şu Yolu Takib Et dedi gözlerimin önünde engelsiz dümdüz bir yol göründü, Rumlar kaçıyor... Ateş ede ede buraya çıktım!

Komutan Mehmetçik'e emreder. - Tankı indir!

Er cevap verir; -O yolu(O günkü şartlar) görmeden nasıl indirebilirim komutanım?!

Ve o tank halâ o dağın zirvesinde durmaktadır.

Tank komutanı: Tnk. Ütğm.Mahmut ŞANLITÜRK, Tank Mürettebatı: ONbaşı Gürler ERDAĞ, Er Abdülkadir KURT, Er Recep DOĞANYİĞİT.
KIBRIS BARIŞ HAREKATI ŞEHİT VE GAZİLERİNİ SAYGI İLE ANIYORUZ.
(Bugün değildi Kıbrıs Barış Harekatımız'ın yıldönümü, gelecek ay olması lazım. Olsun, bugün olması da gerekmiyor zaten; unutmayalım, unutturmayalım, bu yeter!)
 
Üst Alt